مرد بدون نام/ The Man Who Had No Name

چند شب پیش دوباره نشستم و فیلم نابخشوده رو نگاه کردم. به سرم زد یه مطلب بنویسم درباره سینمای وسترن کلینت ایستوود. تقدیم به همه دوستدارانش:

کلینت ایستوود در نمای از فیلم خوب، بد، زشت (1966)

اگر جان وین را کنار بگذاریم، به جرأت می توان گفت که در نیمه دوم قرن بیستم، ژانر وسترن در سینمای جهان را با نام کلینت ایستوود می شناسند. او نه تنها شمایل جاودانه ای از شخصیت مرد بدون نام در وسترن اسپاگتی های سرجیو لئونه کبیر از خود به جای گذاشت، بلکه به یکی از بزرگترین کارگردان های سینمای وسترن تبدیل شد.

صحبت های برگزیدگان اسکار 2009; به همراه عکس های این مراسم

همین الان بهتون بگم حرفای من بیشتر از 45 ثانیه طول می کشه! کسی تا حالا اینجا غش کرده، چون ممکنه من اولیش باشم. از آکادمی خیلی تشکر می کنم، می خوام این جایزه رو با بقیه نامزدها تقسیم کنم و با گروهی که من افتخارش رو داشتم که باهاشون توی این فیلم همکاری کنم. از وودی آلن تشکر می کنم که در تمام این سال ها زیباترین نقش ها رو در فیلم ها برای زنان بوجود آورد. و نمیشه بدون اینکه اسمی از دوستم پدرو آلمودوار بیارم، درباره نقش های فوق العاده زن ها توی سینما صحبت کنم و ازش تشکر می کنم که من رو توی قسمتی از ماجراجویی هاش توی فیلم هاش شریک کرد. از بیگاس لونا و فرناندو تروبا تشکر می کنم که اولین نقش ها رو توی فیلم های اونا بازی کردم. از هاروی واینشتاین ممنونم. می خوام که این جایزه رو به پدر و مادرم و به خواهر و برادرم تقدیم کنم، و همینطور به دوستم روبرت کارلو که دیگه در بین ما نیست و به تمام کسایی که از ابتدای کارم من رو حمایت کردن که به اینجا برسم و خودتون می دونید که کی هستید و از صمیم قلب ازتون تشکر می کنم.
من توی محلی به اسم آلکوبنداس بزرگ شدم، جایی که دست یافتن به این جایزه یه رویای واقع گرایانه نبود. و در تمام شب هایی که مراسم آکادمی اسکار پخش می شد، من همیشه تا دیر وقت بیدار می موندم و تماشا می کردم و همیشه احساس می کردم که این مراسم یه لحظه برای یگانگیه، چون هنر، در هر حالتی زبان بین المللی ما بوده، هست و خواهد بود و ما باید هر کاری که می تونیم انجام بدیم تا برای همیشه زنده نگهش داریم. از همه تون تشکر می کنم و باید یه چیزی رو به زبان اسپانیایی بگم …………………………………….
…………………. تمام مردم وفادار اسپانیا، این جایزه رو با من سهیم هستن و اینو مال خودشون احساس می کنن و من این جایزه رو بهشون تقدیم می کنم. به تمام بازیگرهای کشورم، متشکرم.

پنه لپی کروز، برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای فیلم ویکی کریستینا بارسلونا
Penelope Cruz
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ

برد پیت در مراسم اسکار 2009; جدیدترین عکس های شمایل سینمای جهان

جدیدترین عکس های منتشر شده از فیلم “حکایت عجیب بنجامین باتن” آخرین اثر دیوید فینچر

حرف های آخر
فیلم قراره 25 دسامبر اکران بشه که چند روزی قبل از کریسمس هست و احتمالا روی فروشش هم تأثیر زیادی داره. داستان فیلم در کل حول کاراکتر بنجامین باتن می چرخه و تیلدا سوینتون هم یه نقش کوچیک توی فیلم داره. اطلاعات کاملتر این فیلم رو می تونید توی این پست بخونید.

پنج شنبه 7 آذر
اینم عکس های جدیدتر از صحنه های فیلم

آن سوی آینه آرامِ انسان; ترسناک ترین فیلم های تاریخ سینما

مجله سینمایی Entertainment Weekly در یکی از تازه ترین شماره های خود از طریق یک نظرسنجی، فهرست 20 فیلم ترسناک تاریخ سینما رو از نگاه منتقدان، کارگردانان و علاقه مندان سینما تهیه و منتشر کرد. در صدر این فهرست نام “تلألو” (the Shining) اثر برجسته “استنلی کوبریک” به چشم می خوره. همونطور که به کرات توضیح دادم و توی دو تا پست قبلی هم می تونید یه روایت تصویری از این فیلم رو ببینید، این فیلم اقتباسی از رمان “تلألو” نوشته “استفن کینگ” رمان نویس مشهور انگلیسی در گونه داستان های دلهره آور هست که “جک نیکلسون” هم نقش اصلی این فیلم رو ایفا می کنه.
در رتبه دوم کلاسیک “ویلیام فردکین”، “جن گیر” (the Exorcist)  رو می تونید مشاهده کنید. فیلم در زمان اکرانش در سال 1973 180 درجه کله ها رو چرخوند (درست مثل صحنه ای توی فیلم که دختر جن زده کله اش رو می چرخونه طرف دوربین!) و خیلی از تماشاگرها رو گرفتار خودش کرد و تا مدت ها ترسناک ترین فیلم تاریخ سینما لقب گرفته بود (که به نظر من اشتباه بود. شاید بشه گفت بدیع ترین فیلم ترسناک سینما در اون دوران).
فیلم “کشتار با اره برقی در تگزاس” (Texas Chainsaw Massacre) محصول 1974 به کارگردانی “تاپ هوپر”، فیلمی در خرده ژانر سلاخی از سینمای اسلشر هست که رده سوم رو به خودش اختصاص داده.
جایگاه چهارم به فیلم “سکوت بره ها” (Silence of the Lambs) اثر “جاناتان دمی” نسبت داده شده که همچنین عنوان ترسناک ترین فیلم دهه 90 رو داره. این فیلم محصول 1991 هست.

نمیشه جایی فهرستی از برترین ها منتشر بشه و اسمی از “استیون اسپیلبرگ” برده نشه. در رتبه پنجم به فیلم “آرواره ها” (Jaws) بر می خوریم که محصول 1975 هست و یکی از اولین آثار اسپیلبرگ محسوب میشه.
در رتبه های ششم تا دوازدهم این فهرست نام این فیلم ها به چشم می خوره:
“حلقه” (the Ring) محصول 2002 اثر “گور وربینسکی” و بازی “نائومی واتس”، “هالووین” (Halloween) محصول 1978 اثر کلاسیک “جان کارپنتر” یکی از خدایگان معبد سینمای وحشت، “روانی” (Psycho) محصول 1960 اثر برجسته “آلفرد هیچکاک” استاد مسلم سینما، “هفت” (SE7EN) 1995 به کارگردانی “دیوید فینچر” کارگردان سینمای متفاوت آمریکا، “بچه رزمری” (Rosemary’s Baby) محصول 1968 اثر “رومن پولانسکی” احیاکننده فیلم های ترسناک در خرده ژانر روانشناختی در هالیوود،
“مرده شیطانی” (Evil Dead) ساخته “سم ریمی” ساخته شده در سال 1982، “20 روز بعد” (20 Days Later) اثر “دنی بویل” محصول 2003 و “کری” (Carrey) محصول 1976 ساخته “برایان دی پالما”.

حرف های آخر

01 سورس مطلب، یعنی لیست فیلم ها رو توی مطلب امروز روزنامه کارون دیدم. البته فقط لیست فیلم ها رو استفاده کردم و بقیه حرفاش حرفای خودمه. توی سایتی هم که این مطلب رو از اونجا برداشته بودن گشتم و نتونستم لیست کامل فیلم ها رو پیدا کنم. پس اگه دیدین اولش نوشته 20 تا فیلم و فقط 12 تا معرفی شده از من خرده نگیرین که بی تقصیرم (باور کنید!)

02 با اینکه چند تایی اشکال داره این فهرست، اما به فهرست واقعی ترسناک ترین های تاریخ سینما نزدیکه و می تونه قابل اطمینان باشه.

03 با اجازه دوستداران “جاناتان دمی” و البته با کسب اجازه از خود ایشون (البته اگه در قید حیات باشن که فکر کنم هستن!) فیلم “سکوت بره ها” توی رتبه چهارم این لیست یه کمی زار می زنه. چون خداییش فیلم آنچنانی ای نبود و به نظر من بیشتر نون رمان قدرتمندش رو خورد و البته 5 تا اسکار ناقابل هم گرفت.

04 فیلم “هفت” دیوید فینچر هم نباید اینجا باشه. چون اصلا ژانر این فیلم ترسناک نیست و بیشتر جنائیه.

05 فیلم “مرده شیطانی” ساخته “سم ریمی” (کارگردان مرد عنکبوتی) از اون فیلمای ترسناکه. بار اول که چیزی از سینما سرمون نمی شد و از ویدئو کلوپ فیلم می گرفتیم اینو هم نگاه کردیم. خدائیش نتونستیم بشینیم پاش اینقدر که ترسناک بود. البته شاید چون اون وقتا بچه بودیم اینجوری بود (13 سالم بود) و اگه الان ببینیش اون قدر نترسی، اما باز هم میگم فیلم واقعا زیبایی بود.

06 رومن پولانسکی کارگردان محبوب منه که توی این لیست فیلم “بچه رزمری” ازش دیده میشه. فیلم زیاد نمی ترسونتتون، اما آخر فیلم بلند می شید و براش دست می زنید و می گید طرف چی ساخته. اگه از این فیلم خوشتون اومد و دوستدار سینمای رومن پولانسکی شدید این دو تا فیلم رو حتما ازش ببینید، the Tenant و Fearless Vampire Killers . رومن پولانسکی کارگردان اول سینمای وحشت توی ژانر ترس از نوع روانشاختیه.

07 از همه گفتیم ولی از “جان کارپنتر” نگفتیم، خالق “مایکل مایرز” قاتل شریر و روئین تنِ مجموعه کلاسیک “هالووین”. فیلم رو باید ببینید تا شما رو به حال و هوای دهه هفتاد ببره. فیلمی در ژانر اسلشر که حدود 10 تا هالووین ساخته شد و فقط هالووین 1978 به کارگردانی جان کارپنتر بود و هیچ کدوم از این دنباله ها و فیلم های تقلیدی نتونستن مثل هالووین کلاسیک باشن.

08 فقط می نویسم “روانی” اثر برجسته استاد مسلم سینما “آلفرد هیچکاک”. باید فقط فیلم رو ببینید. هیچی نمیشه دربارش گفت.

09 با یه نیم نگاه به لیست متوجه می شید که دهه 70 میلادی، دهه طلایی سینمای وحشت آمریکاست.

10 توی این فهرست اثری از “وس کریون” کارگردان با سابقه سینمای وحشت و به خصوص خرده ژانر سلاخی وجود نداره. کارگردانی که مخلوقات ذهن او از جمله “فِرِدی”، “جیسون”، قاتل نقاب دار فیلم “جیغ” و قاتلین تپه های چشم دار تا سال های سال کابوسِ تماشاگران فیلم های ترسناک خواهد بود.

نوشته سروش

فیلم های برگزیده آکادمی اسکار از ابتدا تا کنون

 

 

1)   Wings 1927

2)   The Broadway Melody 1929

3)   All Quiet on the Western Front 1930

4)   Cimarron 1931

5)   Grand Hotel 1932

6)   Cavalcade 1933

7)   It Happened One Night 1934

   Mutiny on the Bounty 1935

9)   The Great Ziegfeld 1936

10)   Life of Emile Zola 1937

11)You Can’t Take It With You 1938 

12)   Gone With the Wind 1939

13)     Rebecca 1940

14)     How Green Was My Valley 1941

15)     Mrs. Miniver 1942

16)     Casablanca 1943

17)     Going My Way 1944

18)     The Lost Weekend 1945

19)     Best Years of Our Lives 1946

20)   Gentleman’s Agreement 1947

21)      Hamlet 1948

22)   All the King’s Men 1949

23)   All About Eve 1950 (همه چیز درباره ایو)

24)   An American in Paris 1951 (یکی آمریکایی در پاریس)

25)   The Great Show on Earth 1952

26)   From Here to Eternity 1953 (از اینجا تا ابدیت)

27)   On the Waterfront 1954 (در بارانداز)

28)   Marty 1955

29)   Around the World in Eighty Days 1956 (دور دنیا در 80 روز)

30)   The Bridge on the River Kwai 1957 (پل روی رودخانه کوای)

31)     Gigi 1958

32)   Ben-Hur 1959 (بن هور)

33)   The Apartment 1960 (آپارتمان)

34)   West Side Story 1961 (داستان وست ساید)

35)   Lawrence of Arabia 1962 (لارنس عربستان)

36)   Tom Jones 1963

37)   My Fair Lady 1964

38)   The Sound of Music 1965

39)   A Man for All Seasons 1966

40)   In the Heat of the Night 1967

41)     Oliver! 1968

42)   Midnight Cowboy 1969 (کابوی نیمه شب)

43)   Patton 1970

44)   The French Connection 1971 (ارتباط فرانسوی)

45)   The Godfather 1972 (پدرخوانده)

46)   The Sting 1973 (نیش)

47)   The Godfather 2 1974 (پدرخوانده 2)

48)   One Flew Over the Cuckoo’s Nest 1975 (پرواز بر فراز آشیانه فاخته)

49)   Rocky 1976 (راکی)

50)   Annie Hall 1977 (آنی هال)

51)     The Deer Hunter 1978 (شکارچی گوزن)

52)   Kramer Vs. Kramer 1979 (کرامر علیه کرامر)

53)   Ordinary People 1980

54)   Chariots of Fire 1981 (ارابه های آتش)

55)   Gandhi 1982 (گاندی)

56)   Terms of Endearment 1983 (قواعد مهرورزی)

57)   Amadeus 1984 (آمادئوس)

58)   Out of Africa 1985

59)   Platoon 1986 (جوخه)

60)   The Last Emperor 1987 (آخرین امپراطور)

61)     Rain Man 1988 (مرد بارانی)

62)   Driving Miss Daisy 1989

63)   Dances With the Wolves 1990 (با گرگ ها می رقصد)

64)   The Silence of the Lambs 1991 (سکوت بره ها)

65)   Unforgiven 1992 (نابخشوده)

66)   Schindler’s List 1993 (فهرست شیندلر)

67)   Forrest Gump 1994 (فارست گامپ)

68)   Braveheart 1995 (شجاع دل)

69)   The English Patient 1996 (بیمار انگلیسی)

70)   Titanic 1997 (تایتانیک)

71)     Shakespeare In Love 1998 (شکسپیر عاشق)

72)   American Beauty 1999 (زیبایی آمریکایی)

73)   Gladiator 2000 (گلادیاتور)

74)   A Beautiful Mind 2001 (یک ذهن زیبا)

75)   Chicago 2002 (شیکاگو)

76)   Lord of the Rings: the Return of the King 2003 (ارباب حلقه ها)

77)   Million Dollar Baby 2004 (عزیز میلیون دلاری)

78)   Crash 2005 (تصادف)

79)   The Departed 2006 (مرحوم)

80)   No Country for Old Men 2007 (جایی برای پیرمردها نیست)

حرف های آخر
01 این مطلب رو علی الحساب! گذاشتم. تا چند روز دیگه کامل ترش می کنم و برنده های اسکار بهترین بازیگر مرد و زن رو هم می ذارم.
02 فعلا جای فیلم “رفقای خوب” سال 1990 رو خالی کنید تا بقیه رو هم بعدا بگم.

 

نوشته سروش

آن روی سکه “تلألو” (the Shining) اثر برجسته استنلی کوبریک

نقاشی پرتره جک نیکلسون در نمایی از فیلم “تلاءلو” (استنلی کوبریک 1980)

“تلاءلو”

(سرآشپز هتل در حال صحبت با دنی): “هرکسی قدرت درخشش رو نداره”

(دخترهای دوقلوی سرایدار قبلی هتل که به همراه مادرشان توسط پدر خود با تبر تکه تکه شده بودند در راهروهای هتل جلوی چشم دنی ظاهر می شوند): “بیا با ما بازی کن دنی، بیا با ما بازی کن … برای همیشه … و همیشه … و همیشه.

“بیا با ما بازی کن، دنی”

(دنی در حال صحبت با سرآشپز هتل در حالیکه با استفاده از قدرت درخشش خود ذهن او را می خواند): “شما از اتاق 237 می ترسید؟”

(جک در اوایل فیلم در حالیکه دنی را در آغوش گرفته، با او صحبت می کند): “می خوام که اینجا رو دوست داشته باشی، دنی. دلم می خواست که می تونستیم اینجا زندگی کنیم … برای همیشه … و همیشه … و همیشه!”

(ویندی در حالی که به شوهرش مشکوک شده است روی میز کار او به برگه های بی شماری که قرار بود داستان جدید شوهرش باشند برخورد می کند که روی همه آن ها نوشته شده): “کار زیاد و نداشتن سرگرمی از جک یه پسر کسل کننده ساخته”

(جک در حالیکه در هزازتوی برفی با تبر دنبال پسر خودش دنی است و می خواهد او را بکشد): “دنی … دارم میام!”

جک در هزارتوی برفی یخ زده و می میرد.

(همسر جک و مادر دنی با اشاره به حادثه ای که جک با گرفتن دست پسر خود کتف او را از جا به در برده، برای دکتر توضیح می دهد): “کاملا اتفاقی بود!”

از پیش مقدر شده …

حرف های آخر
نمی دونستم واسه پی نوشت این پست چی بنویسم. از “استنلی کوبریک” و “جک نیکلسون” و فیلم” shining” نوشتن هم کار راحتیه و هم کار سختیه. فیلمی که جایگاه خاصی در تاریخ سینمای وحشت داره. کارگردانی که هر چی فیلم ساخته جزو ماندگارترین فیلم ها لقب گرفته و بازیگری که گفتنی ها دربارش زیاده و قبلا یه پست رو کاملا بهش اختصاص داده بودم.
این چند تا عکس رو با سرچ کردن توی سایت های سینمایی خارجی پیدا کردم و به نظرم خیلی متفاوت اومدن. چند تاشون رو توی یک سایت برای فروش گذاشته بودن و چند تای دیگه هم توی فوتوبلاگ یک سایت بودن. من هم همه رو یه جا توی یه پست جمع کردم و بصورت یه مطلب در آوردم.
زیر هر عکس یکی دو خط یا از خودم نوشتم یا اینکه یکی از دیالوگ های فیلم رو انتخاب کردم و گذاشتم و با این پست می خوام نشون بدم که چقدر استنلی کوبریک رو دوست داریم و چقدر به هنرش ارج می گذاریم، با اینکه شاید الان بین ما نباشه اما اسمش با اسم سینما و اجین شده و تا ابد جاودان می مونه. همینطور تقدیم می کنم به جک نیکلسون که بیشترین خاطره ها رو با فیلمهاش دارم و با هاشون زندگی کردم، از “پنج قطعه آسان” بگیر تا “محله چینی ها”، “پرواز بر فراز آشیانه فاخته”، “تلاءلو (درخشش)” و بقیه فیلم هاش، کسی که لبخند قاتل و حضور شیطانی اش توی فیلم هاش برای خیلی ها مقاومت ناپذیره …

نوشته سروش

افتتاح فروشگاه وبلاگ; بزودی!

همون طور که توی برگه “درباره من” نوشته بودم، کار ترجمه فیلم رو هم انجام میدم. به علت موقعیت زمانی و مکانی ای که دارم امکان پخش کردن فیلم های خودم برام وجود نداره. بعدش هم الان یه جوری شده که فیلم هنوز روی پرده سینماهای آمریکاست شما می تونید با قیمت هزار تومن با زیرنویس فارسی (واقعا زیرنویس فارسی؟!) از درِ هر بقالی ای تهیه کنید.
روی همین حساب برای من شرایطش وجود نداره. ولی زمانی که نسخه اوریجینال DVD فیلم با منوی اصلی بیرون میاد (معمولا 1.5 تا 2 ماه بعد از اکران) زیرنویس فارسی با کیفیتش هم گیر ما میاد (خدا می رسونه) و ما هم می زنیم روی DVD و می دیم مردم صفا کنن یه دعایی هم به جون ما. (البته توی شهر خودمون)
اما در مورد ترجمه های خودم یه مورد پیش اومد که چند تاش رو به یه پخش کننده توی تهران بفروشم. نه به خاطر مسئله پولش، چون پول آنچنانی نبود و اگه بگم گریه تون می گیره (وبلاگ رو خیس نکنید)، به خاطر پخش شدن ترجمه هام توی بازار بود. حالا تصمیم گرفتم محصولات خودم رو همین جا توی وبلاگ خودم بفروشم، چرا زحمتش رو من بکشم یه نفر دیگه حال و پولش رو ببره؟!
خلاصه تا چند روز دیگه اولین محصول فروشگاه وبلاگ که نسخه دو دیویدی فیلم “پرواز بر فراز آشیانه فاخته” (One Flew Over the Cuckoo’s Nest) هستش رو برای فروش بذارم. لیست بقیه فیلم ها رو هم می تونید با یه ایمیل ازم بگیرید.
اصل موضوع اینه که وقتی میگم زیرنویس فارسی واقعا فارسیه> بعضی دوستان با ترجمه های من آشنایی دارن، اما من یه چند وقتی توی سایت farsisubtitle.com مدیر بودم و کار کردم و اونجا می تونید ترجمه های منو که حدود 10 تا هستن پیدا کنید.
این ایمیل منه
انشاالله که بتونم این فروشگاه رو راه بندازم و شما هم با خرید از فروشگاه من رو در ادامه فعالیت هام یاری بدید (جمله رو داشته باش)

سینمای وحشت و دلهره ژاپن (J-Horror)

پیش درآمد

J-Horror اصطلاحی ست که به فیلم های ژاپنی در ژانر وحشت در فرهنگ های مختلف نسبت داده می شود. سینمای
وحشت ژاپن به دلیل روانشناسی ریشه ایِ منحصر بفرد و عامه پسندش در ژانر وحشت، از نقطه نظر روانشناسی غربی بصورت برجسته ای مورد توجه قرار گرفته است.
J-Horror تمایل به ساخت فیلم در حوزه ترس های روانشناختی دارد، در حالیکه در دیگر صنعت های سینمای دلهره عمدتا با مواردی همچون “جن زدگی”، “جن گیری”، “جادوگری” و “پیش آگاهی” روبرو می شویم.

منشاء

خاستگاه سینمای دلهره ژاپن به ترس و داستان ارواح در دوره سلطنت “”Tokugawa Shogunate و “emperor Mutsuhito” بین سال های 1600 تا 1900 میلادی نسبت داده می شود که معروفترین آن ها فیلم “Kwaidan” می باشد.
بسیاری از عناصر این افسانه های معروف تاریخی ژاپن به آرامی به درون داستان های مدرن امروزی نفوذ کرده است، بویژه در مقوله باستانی “روح” در فرهنگ ژاپنی.

یوری، روح سرگشته ای محصور در وحشت و دلهره ژاپن

موفقیت فیلم “حلقه” در سال 1998 ، برای اولین بار تصویر “یوری” را در سینمای وحشت غرب نمایان کرد، اگرچه قرن ها بود که در ناخودآگاه ژاپنی ها جا خوش کرده بود.
“یوری” همان روح در فرهنگ ژاپن است. ارواحی که به دلیل داشتن احساسات و عواطف سنگین ( نسبت به انسان ها و یا چیزهای دیگر) توانایی پیشروی ندارند و به دنیای فیزیکی انسان ها محدود شده اند. بسته به نوع احساسی که آن ها را اسیر و وابسته می کند هر کدام از آن ها تصویری از یک روح خاص را نشان می دهند. معمول ترین آن ها “اونرایو” است، روحی که با میل و شهوت به انتقام و کین خواهی محصور شده است.
همانند بسیاری از مخلوقات افسانه و اساطیر همچون “خون آشام” و “گرگ نما”، “یوری” نیز چهره ای اساطیری دارد و از قواعد خاصی پیروی می کند. به طور کلی از جنس مؤنث هستند، اگرچه جنس مذکر هم در میان آن ها وجود دارد. لباس های سفید می پوشند که تداعی کننده رنگ کفن مرده در ژاپن است. موهای مشکی بلند و معمولا ژولیده و نامرتب دارند که اصل این نوع آرایش مو به تئاتر “کابوکی” بر می گردد، جایی که همه بازیگران روی سن از نوع مخصوصی کلاه گیس استفاده می کردند که آن ها را برای بیننده از یکدیگر متمایز می کرد.

فیلم های برجسته در سینمای وحشت ژاپن

Dark Tales of Japan series (various directors)
Dark Water (aka Honogurai Mizu No Soko Kara)
Audition (aka Ôdishon)
Ju-on: The Grudge
Kairo (aka Pulse)
Jisatsu saakuru (aka Suicide Club or Suicide Circle)
Kwaidan (1964)
One Missed Call (aka Chakushin Ari)
Marebito (2004)
Cure
The Eye

کارگردان های برجسته در سینمای وحشت ژاپن

Hideo Nakata
Kaneto Shindo
Masaki Kobayashi
Nobuo Nakagawa
Takashi Miike
Takashi Shimizu

بازسازی های الهام گرفته از سینمای وحشت ژاپن

در چند سال اخیر تلاش هایی صورت گرفت تا تعدادی از معروفترین فیلم های سینمای دلهره ژاپن، در ایالات متحده نمایش داده شود، اما به جای دوبله و زیرنویس کردن نسخه های اصلی ژاپنی تصمیم به بازسازی این فیلم ها گرفته شد. فیلم “حلقه” جزو اولین اثرهایی بود که مشمول این پروسه قرار گرفت و پس از نیز “حلقه 2″ در پی آمد. (اگرچه “حلقه 2″ شباهت آنچنانی به نسخه اصلی ژاپنی نداشت)
در زیر معروفترین بازسازی های صورت گرفته در آمریکا را مشاهده می کنید:
The Grudge – 2004 کینه
Dark Water–2005 آب سیاه
Pulse–2006 پالس
One Missed Call–2008 یک تماس ناموفق
The Eye–2008 چشم
نکته جاب توجه اینست که چند تا از کارگردان های نسخه های اصلی ژاپنی برای کاگردانی ورژن آمریکایی فیلم خودشان انتخاب شده اند از جمله “هیدئو ناکاتا” کارگردان فیلم “حلقه” و “تاکاشی شیمیزو” کارگردان فیلم “کینه”.
بسیاری از کشورهای آسیایی نیز اقدام به ساخت فیلم های خودشان برگرفته نسخه های اصلی ژاپنی کرده اند. به عنوان مثال کره جنوبی یک بازسازی با عنوان “The Ring Virus” انجام داده است که الهام گرفته از فیلم کلاسیک “حلقه” در سینمای وحشت ژاپن است.
نکته قابل تأمل و تا حدودی تأسف انگیز اینست که هیچ کدام از بازسازی های آمریکایی این فیلم نتوانسته فراتر از فیلم نسخه اصلی رود و چیز جدیدی به تماشاگر عرضه کند و بعضا باعث کاهش علاقه بیننده به محصولات این ژانر شده است.

نوشته سروش

دوری چند روزه!

سلام می کنم به همه کسایی که تو این مدتی که از عمر وبلاگ من می گذره به از اینجا بازدید کردن. توی این چند روزی که نبودم (نیست که شما شب و روزتون پای این وبلاگ می گذره) یه محموله رویایی (فکر بد نکنید) ار طرف یکی از دوستام به دستم رسید که چند وقته دارم باهاش زندگی می کنم. این محموله شامل 32 تا فیلم از خدایگان سینمای وحشت، “آلفرد هیچکاک” میشه که بدجوری منو مشغول خودش کرده. شاید پیش خودتون بگید که مگه چندتا فیلم داره که 32 تاش رسیده دست تو؟ جونم براتون بگه … این کارگردان 64 فیلم کارگردانی کرده که چند تاییش هم مربوط به دوران صامت سینما میشه که البته توی فیلمای من فقط یکیش مربوط به اون دورانه.
حالا بازم ممکنه یه وقتی این فکر به ذهنتون برسه که “خب! حالا اینا رو میگی که چی بشه؟ می خوای بگی تو هم فیلم داری؟ ندید بدید”
منم که کم نمیارم در اینجور مواقع میگم که آره، برای اینکه دلتون بیشتر از اینم آب بشه قراره یه پکیج از فیلمای “گرتا گاربو” با امضای خودش دستم برسه! (جدی میگم ولی دوست ندارید باور نکنید)
توی این چند روزی که وبلاگ رو درست کردم بیشتر سعی کردم که فیلمای جدید و اونایی که هنوز اکران نشده رو براتون معرفی و تحلیل کنم. فیلمای موندگار تاریخ سینما رو هم در نظر دارم، اما چون می خوام یه چیز کامل تحویل بدم، زیاد عجله نمی کنم (اصرار نکنید چون امکانش نیست! نه، اصلا نمیشه). اما دوست ندارم وبلاگم یه وبلاگ صرفا سینمایی باشه و دوست دارم مطالبی غیر از دنیای سینما هم بنویسم. روی همین حساب خودم یه فکرایی کردم که به موقعش به اطلاع می رسونم.
کار ترجمه فیلم رو خیلی دوست دارم. اصولا فکر می کنم که وقتی فیلمی ترجمه می کنی بیشتر میشه فیلم رو درک کرد، حالا از هر جنبه ای که بهش نگاه کنی. شاید یکی از دلایلش این باشه که هر صحنه رو چندین بار می بینی و با اینکار به جزئیاتی از فیلم پی می بری که در صورت دیدن یکباره فیلم، هیچ وقت نمی تونستی اونا رو درک کنی. مثلا خود من فیلم “رستگاری در شاوشنک” رو که ترجمه کردم حدود 30 دفعه ای نگاش کردم و تقریبا 20 روز روی ترجمه اش وقت گذاشتم. در ضمن این رو هم بگم که قصد دارم ترجمه یه سری از فیلم هام رو برای استفاده تون بذارم.
در مورد مطالب هم مطمئن باشید که نظر شما خیلی مهمه و امیدوارم بتونم با پیشنهاداتتون کیفیت وبلاگم رو بیشتر کنم.
فعلا!